1970 tot 2000
Harry Tolsma en zijn echtgenote volgen in 1970 Van Ekris op. Voordien heeft Harry in de horeca in Wageningen gewerkt. Op marktdagen is het druk in de zaak, maar de klandizie op andere dagen loopt terug. Daarnaast is er te weinig tijd om voldoende aandacht aan de kinderen te besteden, zodat Tolsma eind 1975 besluit er een punt achter te zetten.
De jaren daarna wisselen meerdere eigenaren elkaar in hoog tempo af, totdat in 1982 Willem Willemsen en Peter van der Helm met hun echtgenotes de nieuwe eigenaren van De Prins worden. Ze verhuizen uit het westen van het land naar Scherpenzeel. De twee gezinnen betrekken de negen kamers boven het café.
De nieuwe uitbaters treffen een verlopen café aan waar hard gewerkt moet worden om een klantenkring op te bouwen. De schimmige kroeg krijgt een facelift waarbij het interieur volledig wordt vernieuwd. Door de economische crisis in de jaren tachtig zit een behoorlijk aantal mensen zonder werk. Voor hun vertier komen velen regelmatig een drankje drinken in De Prins. Gaandeweg gaat de zaak steeds beter lopen. Dat komt ook door de niet aflatende inspanningen van de uitbaters. Ze zijn actief in het verenigingsleven en doordat ze gemakkelijk zijn in de omgang vinden ze aansluiting bij de Scherpenzeelse bevolking.
Achter De Prins is de voormalige paardenstal die later gebruikt is als opslagruimte al eerder omgebouwd tot feestzaaltje. Het gebouw wordt verhuurd aan de uitbater van De Prins, maar toen Willemsen en Van der Helm in de zaak kwamen werd De Lakei nauwelijks gebruikt. Ze geven het pand een nieuwe naam, De Hofnar.
Steeds vaker worden er bruiloften en partijen gehouden. Naast de exploitatie van De Hofnar en De Prins, wordt ook de kiosk op het terrein van het zwembad in de periode van 1983-1992 geëxploiteerd. Toch is het niet eenvoudig twee gezinnen te laten rondkomen van de inkomsten. Voorafgaand aan het avontuur was al afgesproken samen de zaak op te zetten om daarna weer ieder zijns weegs te gaan. Dat gebeurt in 1987.
Familie Van der Helm gaat terug naar het westen, terwijl Willem en Mieke Willemsen samen verder gaan. Hun drie dochters helpen ook regelmatig mee in het café en in De Hofnar. Daarnaast volgen medewerkers in opleiding een stage bij De Prins, dat leerbedrijf is voor de Stichting Vakbekwaamheid Horeca. Tijdens voetbalkampioenschappen en andere evenementen staat de tap vrijwel voortdurend open. Het terras is door Willemsen voorzien van glazen schermen en overkapt met een zonnewering. In 2000 besluit familie Willemsen de zaak te verkopen.
Harry Tolsma en zijn echtgenote volgen in 1970 Van Ekris op. Voordien heeft Harry in de horeca in Wageningen gewerkt. Op marktdagen is het druk in de zaak, maar de klandizie op andere dagen loopt terug. Daarnaast is er te weinig tijd om voldoende aandacht aan de kinderen te besteden, zodat Tolsma eind 1975 besluit er een punt achter te zetten.
De jaren daarna wisselen meerdere eigenaren elkaar in hoog tempo af, totdat in 1982 Willem Willemsen en Peter van der Helm met hun echtgenotes de nieuwe eigenaren van De Prins worden. Ze verhuizen uit het westen van het land naar Scherpenzeel. De twee gezinnen betrekken de negen kamers boven het café.
De nieuwe uitbaters treffen een verlopen café aan waar hard gewerkt moet worden om een klantenkring op te bouwen. De schimmige kroeg krijgt een facelift waarbij het interieur volledig wordt vernieuwd. Door de economische crisis in de jaren tachtig zit een behoorlijk aantal mensen zonder werk. Voor hun vertier komen velen regelmatig een drankje drinken in De Prins. Gaandeweg gaat de zaak steeds beter lopen. Dat komt ook door de niet aflatende inspanningen van de uitbaters. Ze zijn actief in het verenigingsleven en doordat ze gemakkelijk zijn in de omgang vinden ze aansluiting bij de Scherpenzeelse bevolking.
Achter De Prins is de voormalige paardenstal die later gebruikt is als opslagruimte al eerder omgebouwd tot feestzaaltje. Het gebouw wordt verhuurd aan de uitbater van De Prins, maar toen Willemsen en Van der Helm in de zaak kwamen werd De Lakei nauwelijks gebruikt. Ze geven het pand een nieuwe naam, De Hofnar.
Steeds vaker worden er bruiloften en partijen gehouden. Naast de exploitatie van De Hofnar en De Prins, wordt ook de kiosk op het terrein van het zwembad in de periode van 1983-1992 geëxploiteerd. Toch is het niet eenvoudig twee gezinnen te laten rondkomen van de inkomsten. Voorafgaand aan het avontuur was al afgesproken samen de zaak op te zetten om daarna weer ieder zijns weegs te gaan. Dat gebeurt in 1987.
Familie Van der Helm gaat terug naar het westen, terwijl Willem en Mieke Willemsen samen verder gaan. Hun drie dochters helpen ook regelmatig mee in het café en in De Hofnar. Daarnaast volgen medewerkers in opleiding een stage bij De Prins, dat leerbedrijf is voor de Stichting Vakbekwaamheid Horeca. Tijdens voetbalkampioenschappen en andere evenementen staat de tap vrijwel voortdurend open. Het terras is door Willemsen voorzien van glazen schermen en overkapt met een zonnewering. In 2000 besluit familie Willemsen de zaak te verkopen.